2. Службовае заданне, даручэнне, звязанае з паездкай куды-небудзь. Атрымаць камандзіроўку. □ [Тэхнолаг] літаральна за дзень да перавыбарнага сходу раптам па камандзіроўцы выехаў на месяц на Яраслаўскі аўтамабільны завод.Карпаў.//Паездка куды-небудзь са службовым даручэннем. Паехаць у камандзіроўку. Доўгатэрміновая камандзіроўка. □ Апошнія дні бацькі дома няма: ён у камандзіроўцы.Якімовіч.
3.Разм. Камандзіровачнае пасведчанне. Выпісаць камандзіроўку. □ Васіль паказаў .. камандзіроўку райкома камсамола, і чалавек прапусціў яго без слова.Кулакоўскі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ride1[raɪd]n. прагу́лка вярхо́м; пае́здка (на веласіпедзе, аўтамабілі і да т.п.);
go for a ride вы́ехаць на прагу́лку;
give smb. a ride падве́зці каго́-н.;
a two-hour ride двухгадзі́нная па е́здка
♦
take smb. for a rideinfml ашука́ць каго́-н.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
ride
[raɪd]1.
v.i. rode, ridden
1) е́хаць (на кані́, ко́нна)
2) е́хаць, ката́цца
to ride on a train — е́хаць цягніко́м
2.
v.t.
1) сьлі́згаць
The boat rides the waves — чо́вен сьлі́згае па хва́лях
2) апано́ўваць, ахапля́ць, авало́дваць
ridden by foolish fears — апанава́ны уя́ўнымі стра́хамі
3.
n.
1) язда́f.
2) падво́з -у m., падво́зка f.
Give me a ride — Падвязі́ мяне́
3) прае́здка, пае́здкаf. (для заба́вы)
4) пае́здкаf.
a ticket for a single ride — біле́т на адну́ пае́здку
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
калясі́ць, каляшу, калясіш, калясіць; незак.
Разм. Хадзіць або ездзіць пятляючы, робячы кругі. Тыдзень ужо, як Піня не мог упарадкаваць як след коней, а калясіў па паляўнічай сцежцы Крайскім бокам.Пташнікаў.[Раманенка і шафёр] калясілі па гарадку, шукаючы патрэбную вуліцу.Шамякін.// Шмат ездзіць або хадзіць на розных мясцінах, у розных напрамках. Калясіць па свеце. □ Лявон Свірыдовіч, шафёр першага класа, адчуваў стомленасць. Паездка была нялёгкай. Чацвёра сутак калясілі яны па дарогах вобласці.Корбан.Шмат калясіў ты, разведчык, Многім няўдачам па зло, Там, дзе нагі чалавечай Можа зусім не было.Звонак.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
камандзіро́ўкаж.
1.вайск.Ábkommandierung f -, -en, Kommandíerung f;
2. (службоваяпаездка) Díenstreise f -, -n;
навуко́вая камандзіро́ўка Díenstreise zu wíssenschaftlichen Zwécken, Stúdi¦enreise f -, -n;
быць у камандзіро́ўцы sich auf (éiner) Díenstreise befínden*, auf (éiner) Díenstreise sein;
3.разм. (пасведчанне) гл. камандзіровачнае пасведчанне
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
Перазоў ’трэці або адзін з наступных дзён вяселля, калі бацькі маладой едуць да яе і прывозяць пасаг і блаславёную ікону’ (Нас.); івац.пэрэзов, рас.перазыўкі, лаг.пярэзаўкі, мін.пярэзвіны, кам.пырызвэ́, лун.пэрэзовы, пін.пырызоў, віл.пярэ́заўкі ’заключны этап вяселля — прыезд бацькоў маладой у госці да сватоў праз тыдзень пасля вяселля’ (Сл. ПЗБ, Жыв. НС. Сл. Брэс., З нар. сл., лун., Шатал.); мін.пярэзвіны, віц.перазоўкі госці ў бацькоў маладых праз тыдзень пасля вяселля (Касп., Хрэст. дыял.), мазыр.перазоў ’узаемнае наведванне пасля вяселля’ (Нар. Гом., Шн. 3); лаг.перазовыя ’калі бацькі маладой запрашаюць у госці дачку, зяця і бацькоў маладога’ (Варл.), стол.пэрэзов ’пачастунак у бацькоў маладой’ (Сл. Брэс.), пярэзвы ’тс’ (Шат.), паст.перазыў, перазыўнікі ’паездка гасцей нявесты да жаніха’, красл.перазыўкі ’паездка гасцей да нявесты праз тыдзень’ (Сл. ПЗБ); пярэзвы ’запрашэнне’, перазвя́нка ’запрошаная зяцем маці маладой’ (Зянк.); пярэзвы ’ўзаемныя запрашэнні ў госці на запускі ўсёй вёскі да кожнага гаспадара’ (Стан.); перэзя́нка ’дружка маладой на вяселлі’ (ТС); укр.перезва́ ’ў панядзелак пасля першай шлюбнай ночы родныя маладой ідуць на пачастунак да бацькоў жаніха’ (П. Чубінскі, Труды ЭЭ, 4, 56; чарніг., Грынч.), пере́зивкп ’пачастункі ў чацвер і пятніцу ў хаце маладога, потым у дружка, затым у брата, дзядзькі, сястры’ (Чубінскі, Труды ЭЭ, 4, 580); рус.кур.перезва́ ’другі дзень вяселля’, пере́звы ’апошняе гулянне на вяселлі’, вілен.перезов ’пераезд нявесты (у суботу) у дом жаніха’. Прасл. паўн. рэгіяналізм *per‑zovъ. Да пера- і зваць (гл.). Сюды ж мсцісл.пірізваць ’запрасіць да сябе ў адказ’ (Юрч. СНЛ).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Fahrtf -, -en
1) язда́; пае́здка
2) прае́зд;
fréie ~ бяспла́тны прае́зд
3) ход, ху́ткасць (судна);
auf ~ géhen* адпра́віцца ў падаро́жжа;
in vóller ~ по́ўным хо́дам;
in ~ kómmen* раз’ю́шыцца, разбушава́цца; нала́дзіцца, увайсці́ ў каляі́ну;
in ~ sein быць у фо́рме, до́бра сябе́ адчува́ць;
éine ~ ins Bláueпае́здка без пэўнай мэ́ты
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
failure
[ˈfeɪljər]
n.
1) няўда́ча f., права́л -у m., непасьпяхо́васьць f.
The trip was a failure — Пае́здка не ўдала́ся
a failure of crops — неўраджа́й -ю m.
2) упа́дак сі́лаў, стра́та f.
a failure of eyesight — стра́та зро́ку
3) банкру́цтва n.
4) няўда́чнік -а m., няўда́чніца f.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
quick1[kwɪk]adj.
1. ху́ткі, шпа́ркі;
a quick journey кароткатэрміно́вая пае́здка;
be quick спяша́цца;
at a quick pace у ху́ткім тэ́мпе, ху́тка;
a quick fix скараспе́лае рашэ́нне;
a quick pulse ча́сты пульс
2. ке́млівы; знахо́длівы; дасці́пны;
a quick child ке́млівае дзіця́
♦
have a quick temper мець запа́льчывы хара́ктар, круты́ но́раў
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
Гато́вы ’гатовы’. Параўн. рус.гото́вый, укр.готовий, польск.gotowy, серб.-харв.го̀тов, ст.-слав.готовъ. Прасл.*gotovъ ’тс’. Найбольш верагоднай з’яўляецца этымалогія Трубачова: *gotovъ гэта вытворнае ад *gotŭ (*gu̯ătu, супін да і.-е.*gu̯ā̆ ’ісці’). Да семантыкі параўн. ням.bereit ’гатовы’ (reiten ’ехаць конна’), fertig ’тс’ (да Fahrt ’паездка, падарожжа’); гл. Трубачоў, Эт. сл., 7, 70–72 (там і агляд шматлікіх іншых версій). Прасл. характар маюць і вытворныя: *gotovati: бел.гатава́ць (БРС, Нас., Касп., Сцяшк., Сл. паўн.-зах., Бяльк.), ст.-рус.готовати, укр.готува́ти, польск.gotować, серб.-харв.го̀твати, ст.-сл.готовати і г. д.; *gotoviti: бел.гато́віць (Бяльк., Сл. паўн.-зах.), рус.гото́вить, укр.гото́вити, польск. (старое) gotowić, серб.-харв.го̀товити, ст.-сл.готовити і г. д. Агляд гл. у Трубачова, Эт. сл., 7, 69–70.