3. стая́ць напе́радзе, быць пе́ршым (у спісе, чарзе і да т.п.)
4. пачына́ць, быць загало́ўкам
5. забіва́ць/адбіва́ць мяч галаво́й (у футболе)
♦
be heading/headed for smth. накліка́ць (бяду), напро́швацца (на непрыемнасці)
head off[ˌhedˈɒf]phr. v.
1. паказа́ць пра́вільную даро́гу (каму-н.); накірава́ць у пра́вільным напра́мку (каго-н.)
2. прадухіля́ць, адхіля́ць; папярэ́джваць
head up[ˌhedˈʌp]phr. v. узнача́льваць, кірава́ць
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
reflect[rɪˈflekt]v.
1. (in) адлюстро́ўваць; адлюстро́ўвацца (таксама перан.);
His emotions were reflected in his face. Усе яго пачуцці адлюстроўваліся на яго твары.
2.адбіва́ць; адбіва́цца (пра святло, гук і да т.п.);
White clothes are cooler because they reflect the heat. Белае адзенне больш ахаладжальнае, таму што яно адбівае сонечныя промні.
3. (on/upon) меркава́ць, разду́мваць;
I must reflect upon what you have said. Я павінен падумаць над тым, што ты сказаў.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
zurückweisen*
1.vt
1) адхіля́ць; адмаўля́ць (каму-н.)
2):
j-n in séine Grénzen [an séinen Platz] ~ паста́віць каго́-н. на ме́сца
3) адбіва́ць, дава́ць адпо́р
2.vi (auf A) спасыла́цца (на што-н.)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
repel
[rɪˈpel]1.
v.t. (-ll-)
1) адпі́хваць; адганя́ць, адбіва́ць
to repel the enemy — адбі́ць во́рага
2) адкіда́ць (прапано́ву)
2.
v.i.
1) ня зьме́швацца
Oil and water repel each other — Але́й і вада́ ня зьме́шваюцца
2) адштурхо́ўвацца (як часьці́нкі з адно́лькавымі электры́чнымі зара́дамі)
3) выкліка́ць агі́ду, непрыя́знасьць
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
ábwenden*
1.vt
1) адваро́чваць
2) прадухіля́ць, адво́дзіць
3) перава́бліваць, адбіва́ць;
j-n von séiner Árbeit ~ адця́гваць каго́-н. ад рабо́ты
2.~, sich адваро́чвацца, пакіда́ць;
sich von j-m ~ адвярну́цца ад каго́-н.
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
tap
I[tæp]1.
v.i. (-pp-)
1) лёгка сту́каць
to tap on a window — пасту́каць у вакно́
2) прыту́пваць
She tapped her foot on the floor — Яна́ ту́пала наго́й аб падло́гу
3) адбіва́ць, высту́кваць
to tap a rhythm — адбіва́ць рытм
to tap time — адбіва́ць такт
4) выбіва́ць, вытраса́ць
to tap the ashes out of a pipe — выбіва́ць по́пел зь лю́лькі
2.
v.t.
падбіва́ць (набо́йкі)
3.
n.
1) лёгкі стук
There was a tap at the door — Пачу́ўся стук у дзьве́ры
2) набо́йка f.
3) чачо́тка f. (та́нец)
II[tæp]1.
n.
1) вадаправо́дны кран
2) ко́рак -ка m., за́тычка f.; шпунт -а m.
3) про́ба (алькаго́льнага напі́тку)
4) Electr. гняздо́m., адво́д -у m.
5) падслухо́ўваньне тэлефо́нных гу́тарак
2.
v.t.
1) рабі́ць падсо́чку
2) адкарко́ўваць, адкаркава́ць
to tap a cask — адкаркава́ць бо́чку і ўста́віць кран
3) выпуска́ць ва́дкасьць
4) Med. рабі́ць прако́л (для выпуска́ньня ва́дкасьці)
5) падслухо́ўваць (тэлефо́нную гу́тарку)
6) рабі́ць нутраны́ нарэ́з (у трубе́)
•
- on tap
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
супраціўля́цца, ‑яюся, ‑яешся, ‑яецца; незак.
1. Супрацьдзейнічаць насіллю, насільным дзеянням; адбіваць напад. Пан быў такі спалоханы, што нават не супраціўляўся, калі «Салавей» прывязваў яго да дрэва.Бядуля.[Салагуб:] — Я пачаў супраціўляцца, штурхаць .. [паліцыянтаў] рукамі ад сябе і крычаць.Машара.Немцаў выбілі яшчэ толькі з першай лініі, а на другой яны ўпарта супраціўляліся і вялі агонь амаль бесперапынна.Кулакоўскі.// Супрацьдзейнічаць уплыву, уздзеянню каго‑, чаго‑н.; не падпарадкоўвацца каму‑, чаму‑н., не згаджацца на што‑н. Толя, які даўно прывык да бацькоўскіх загадаў старога, больш не супраціўляўся.Брыль.Васіль Дзяцел імкнецца адасобіцца ад эпохі, супраціўляецца жыццю ўпарта, рашуча, да знямогі, але ўсё дарэмна.«Полымя».// Не паддавацца якому‑н. стану, пачуццю, змагацца з якім‑н. станам, пачуццём. Супраціўляцца хваробе. □ Бацькавы вочы пры цьмяным святле лямпы здаліся мне вузенькімі-вузенькімі. Іх мружыў сон, але яны супраціўляліся яму.Сабаленка.Радаваўся [Андрыян Цітавіч], як юнак, свайму пачуццю, але, скрыгочучы зубамі, хаваючы ўсё ў сабе, супраціўляўся яму...Марціновіч.
2. Не паддавацца знешняму фізічнаму ўздзеянню.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
schnüren
1.vt
1) зашнуро́ўваць, завя́зваць;
éinen Gefángenen ~ звяза́ць пало́ннага;
das schnürt éinem das Herz zusámmen гэ́та бярэ́ за сэ́рца [засмуча́е]
2) нані́зваць, налы́гваць (жэмчуг і да т.п.)
3) буд.адбіва́ць шнуро́м
2.~, sich зашнурава́цца, зацягну́цца (у гарсэт)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)