ша́пачка, -і, ДМ -чцы, мн. -і, -чак, ж.

1. гл. шапка.

2. Верхняя расшыраная частка чаго-н., што мае стрыжань, ножку і пад.

Ш. грыба.

|| прым. ша́пачкавы, -ая, -ае (да 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

лексі́чны

(гр. leksikos)

які мае адносіны да лексікі, слоўнікавы.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

імправіза́тар

(фр. improvisateur)

той, хто імправізуе, мае здольнасць імправізаваць.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

масі́ўны

(фр. massif)

які мае вялікую масу, аб’ём; цяжкавагавы.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

матрыманіе́льны

(лац. matrimonialis)

які мае адносіны да шлюбу, шлюбны.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

менструа́льны

(лац. menstrualis = штомесячны)

які мае адносіны да менструацыі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

атана́льны

(ад а- + танальны)

які мае адносіны да атанальнасці.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

атані́чны​2

(гр. atonikos)

які мае адносіны да атаніі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

англіка́нскі

(с.-лац. anglicanus)

які мае адносіны да англіканства.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

апакрыфі́чны

(гр. apokryphos = тайны)

які мае адносіны да апокрыфау.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)