Ра́хаць 1 ’рохкаць’ (
Ра́хаць 2 (ря́хаць) ’мець надзвычайную прыхільнасць да каго-, чаго-небудзь’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Ра́хаць 1 ’рохкаць’ (
Ра́хаць 2 (ря́хаць) ’мець надзвычайную прыхільнасць да каго-, чаго-небудзь’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Ацы́ля ’вокліч для адгону коней’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Сяцёр ’асетр’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Тыры́ндзіць ‘гаварыць пустое, абы-што’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Жэўлець ’тлець’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Ісца́ ’стрыгучы лішай’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Разві́ньваць ’світаць’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Трыска́ ‘лён, падняты і звязаны для вылежвання’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
◎ Перныш ’пярына’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Сцяж ’рад, лінія’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)