падрыва́льнік

‘асоба і прылада’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. падрыва́льнік падрыва́льнікі
Р. падрыва́льніка падрыва́льнікаў
Д. падрыва́льніку падрыва́льнікам
В. падрыва́льніка падрыва́льнікаў
Т. падрыва́льнікам падрыва́льнікамі
М. падрыва́льніку падрыва́льніках

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

падрыва́льнік

‘асоба і прылада’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. падрыва́льнік падрыва́льнікі
Р. падрыва́льніка падрыва́льнікаў
Д. падрыва́льніку падрыва́льнікам
В. падрыва́льнік падрыва́льнікі
Т. падрыва́льнікам падрыва́льнікамі
М. падрыва́льніку падрыва́льніках

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

рыхля́к

‘асоба’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. рыхля́к рыхлякі́
Р. рыхляка́ рыхляко́ў
Д. рыхляку́ рыхляка́м
В. рыхляка́ рыхляко́ў
Т. рыхляко́м рыхляка́мі
М. рыхляку́ рыхляка́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ша́бельнік

‘асоба’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ша́бельнік ша́бельнікі
Р. ша́бельніка ша́бельнікаў
Д. ша́бельніку ша́бельнікам
В. ша́бельніка ша́бельнікаў
Т. ша́бельнікам ша́бельнікамі
М. ша́бельніку ша́бельніках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

шыпу́н

‘асоба’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. шыпу́н шыпуны́
Р. шыпуна́ шыпуно́ў
Д. шыпуну́ шыпуна́м
В. шыпуна́ шыпуно́ў
Т. шыпуно́м шыпуна́мі
М. шыпуне́ шыпуна́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

легенда́рны legendär;

легенда́рная асо́ба legendäre Persönlichkeit

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

подставно́й падстаўны́;

подставно́е лицо́ падстаўна́я асо́ба;

подставны́е ло́шади уст. падстаўны́я ко́ні;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

АГЕ́НТ [ад лац. agens (agentis) які дзейнічае],

1) асоба, якая дзейнічае па даручэнні каго-н.; прадстаўнік установы, арг-цыі, упаўнаважаны.

2) Агент дыпламатычны — афіц. асоба, якая ажыццяўляе знешнепаліт. прадстаўніцтва. У прыватнасці, агентамі з’яўляюцца дыпламат. прадстаўнікі і персанал пасольстваў, місій. Агент консульскі — у практыцы некаторых дзяржаў службовая асоба консульскай установы.

3) Агент разведкі — асоба, якая нелегальна выконвае заданні разведвальных органаў якой-н. краіны.

4) У навук. тэрміналогіі — дзейная прычына, якая выклікае пэўныя з’явы (у прыродзе, арганізме чалавека і інш.).

т. 1, с. 74

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

абане́нт, -а, М -нце, мн. -ы, -аў, м.

1. Асоба, якая карыстаецца абанементам.

А. бібліятэкі.

2. Асоба або ўстанова, якая карыстаецца паслугамі стацыянарнай тэлефоннай сеткі або мабільнай сувязі пэўнага аператара.

|| прым. абане́нтны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

вярту́н

‘асоба’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. вярту́н вертуны́
Р. вертуна́ вертуно́ў
Д. вертуну́ вертуна́м
В. вертуна́ вертуно́ў
Т. вертуно́м вертуна́мі
М. вертуне́ вертуна́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)