minige pron poss:

der [die, das] ~ мой [мая́, маё], свой [свая́, сваё];

die ~n мае́ (які належыць дзеючай асобе)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

supposed [səˈpəʊzd] adj. які́ мае быць, які́ маецца на ўва́зе; магчы́мы; уя́ўны;

a supposed case гіпатэты́чны вы́падак;

the supposed changes зме́ны, што ма́юць адбы́цца

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ridicule2 [ˈrɪdɪkju:l] v. абсме́йваць, высме́йваць; падыма́ць на смех;

All my ideas were ridiculed by the team. Каманда падняла на смех усе мае ідэі.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

environmental [ɪnˌvaɪrənˈmentl] adj. які́ мае дачыне́нне да навако́льнага асяро́ддзя;

the environmental movement рух за ахо́ву навако́льнага асяро́ддзя;

environmental issues/problems пыта́нні паляпшэ́ння навако́льнага асяро́ддзя

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

connected [kəˈnektɪd] adj.

1. (with) звя́заны;

connected events падзе́і, памі́ж які́мі існуе́ су́вязь

2. злу́чаны;

well connected (to) які́ мае ва́жных знаёмых або́ сваяко́ў

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

crescent [ˈkresnt] n.

1. маладзі́к або́ ве́тах (першая або апошняя чвэрць месяца)

2. то́е, што ма́е фо́рму паўме́сяца

3. the Crescent паўме́сяц (сімвал мусульманства)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ВЕЛЬВЕ́Т (ад англ. velvet аксаміт),

вельвецін, шчыльная баваўняная ці сінт. тканіна, якая мае на добрым баку падоўжныя рубчыкі з уточнага ворсу. Вельвет-корд мае шырокія, вельвет-рубчык — вузкія рубчыкі. З вельвету шыюць курткі, касцюмы і інш.

т. 4, с. 69

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

благове́рная сущ., разг., шутл. жанчы́на, -ны ж.; жо́нка, -кі ж., мая́, род. маёй, мае́ ж.;

пришла́ моя́ благове́рная прыйшла́ мая́ жанчы́на (мая́ жо́нка, мая́);

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

лишённый пазба́ўлены;

быть лишённым чего́-л. не мець чаго́е́будзь (быць пазба́ўленым чаго́е́будзь);

он лишён чу́вства ме́ры ён не ма́е (пазба́ўлены) пачуцця́ ме́ры.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

успева́ющий

1. прич. які́ (што) паспява́е; які́ (што) ро́біць по́спехі; які́ (што) ма́е по́спех; см. успева́ть;

2. прил. паспява́ючы;

3. сущ. паспява́ючы, -чага м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)