натр , ‑у, м.
Старая назва вокісу натрыю. Едкі натр.
[Ад араб. natrūm.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ворча́ ть несов. , прям. , перен. бурча́ ць;
соба́ ка ворчи́ т саба́ ка бурчы́ ць;
стару́ ха ворчи́ т стара́ я бурчы́ ць;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
лал , ‑у, м.
Уст. Старая назва каштоўнага чырвонага каменя шпінелі.
[Перс. lál.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
лама́ чына , -ы, мн. -ы, -чын, ж. (разм. ).
1. Абломак дрэва (сук, кавалак нятоўстага ствала, корч, палка і пад. ).
2. Старая або сапсаваная непрыгодная рэч.
Не стрэльба, а л.
3. перан. Нязграбны, няздатны (пра чалавека, жывёлу, звычайна старых).
Няўклюдная л.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
зле́ гчы , зля́ гу, зля́ жаш, зля́ жа; злёг, зле́ гла; зляж; зак.
1. Захварэўшы, надоўга легчы ў пасцель.
Старая злегла ад моцнай прастуды.
2. (1 і 2 ас. не ўжыв. ). Прыгнуцца да зямлі, палегчы (пра злакавыя расліны).
Жыта злегла.
|| незак. зляга́ ць , -а́ ю, -а́ еш, -а́ е.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
пя́ дзя , -і, мн. -і, -яў, ж.
Старая мера даўжыні, роўная адлегласці паміж расшыранымі вялікім і ўказальным пальцамі.
○
Лоб на сем пядзяў (разм. ) — вельмі разумны.
Ні пядзі (звычайна пра зямлю: не аддаць, не ўступіць і пад. ) — ніколькі, нават самай малой часткі.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
beaten-up [ˌbi:tnˈʌp] adj. разбі́ ты, зно́ шаны, што мно́ гае паба́ чыў;
his beaten-up old car infml яго стара́ я разбі́ тая машы́ на
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
grannie, granny
[ˈgræni]
n. , pl. -nies, informal
бабу́ ля, стара́ я , ба́ бка, бабу́ лька f.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
ВІ́ ЦЫН (Георгій Міхайлавіч) (н. 23.4.1918, Масква),
рускі акцёр. Нар. арт. СССР (1990). Вучыўся ў тэатр. вучылішчы пры Маск. маст. акадэм. т-ры 2-м (МХАТ 2-і). У 1937—69 у т-ры імя М.М.Ярмолавай. З 1945 здымаецца ў кіно. Камедыйны, вострахарактарны акцёр. Здымаўся ў фільмах: «Старая , старая казка», «Цень», «Кампазітар Глінка», «Дванаццатая ноч», «Жаніцьба Бальзамінава», «Джэнтльмены ўдачы», «Сіняя птушка», «Рукі ўгору!», стварыў ролю-маску Баязліўца ў камедыях Л.Гайдая «Зусім сур’ёзна» (навела «Пёс Барбос і незвычайны крос»), «Самагоншчыкі», «Аперацыя «Ы» і іншыя прыгоды Шурыка», «Каўказская нявольніца».
т. 4, с. 237
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
асма́ ны , ‑аў.
Старая назва туркаў. (Паводле імя султана Асмана І, заснавальніка Асманскай імперыі).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)