Стара́я

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

адз.
ж.
Н. Стара́я
Р. Старо́й
Д. Старо́й
В. Стару́ю
Т. Старо́й
Старо́ю
М. Старо́й

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

стара́я

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

адз. мн.
ж. -
Н. стара́я стары́я
Р. старо́й стары́х
Д. старо́й стары́м
В. стару́ю стары́х
Т. старо́й
старо́ю		 стары́мі
М. старо́й стары́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

стара́я сущ. стару́ха, ста́рая

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

стара́я ж. разм. Álte (sub) f -n, -n, Gréisin f -, -nen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Старая пінакатэка (Мюнхен) 2/52

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Старая Рудзіца (археал.) 3/347

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Старая Рудзіца (в.) 10/49

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

«Старая прысказка» (ананімны твор) 6/38

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Старая Разань (гістар.) 9/64, 66

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Старая Буда

т. 15, с. 160

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)