чу́лы

1. (спагадлівы) zártfühlend, féinfühlig, téilnahmsvoll, empfíndsam;

2. (які адчувае органамі пачуццяў) empfíndlich, fühlbar, spürbar

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Луна́ць 1 ’плаўна лётаць, рухацца ў паветры’, ’развявацца ў паветры’, ’плысці, раздавацца (пра песні, музыку)’, ’быць у стане далёкіх ад рэчаіснасці пачуццяў’ (ТСБМ). Укр. луна́ти ’адгукацца, раздавацца’, рус. чалябінск. луну́ть ’кінуць’. Да луна́ 1 ’рэха’, ’водбліск’.

Луна́ць 2 ’павольна хадзіць’ (валож., Жд. 1). Да лунь 3 (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

ма́нія, -і, ж.

1. Псіхічнае расстройства, якое характарызуецца павышанай псіхічнай актыўнасцю, узбуджанасцю (спец.).

2. Выключная засяроджанасць свядомасці, пачуццяў на якой-н. адной ідэі.

М. вялікасці.

М. праследавання.

3. перан. Хваравітая неадольная цяга да чаго-н.

М. пісаць вершы.

|| прым. маніяка́льны, -ая, -ае.

М. стан.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ugh [ʊh] interj. (ужываецца для выражэння агіды) фу!, фэ! (ужываецца для выражэння непрыемных пачуццяў) брр!, ах! Ugh, it’s cold! Брр, холадна!

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

эмпіры́я, ‑і, ж.

Кніжн.

1. Чалавечы вопыт, успрыманне знешняга свету органамі пачуццяў.

2. Назіранне ў натуральных умовах у адрозненне ад эксперыменту.

[Ад грэч. empeiría — вопыт.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

chaos, ~u

м. хаос; беспарадак; блытаніна;

chaos uczuć — хаoс пачуццяў

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Kúndgabe f -

1) апавяшчэ́нне, аб’я́ва, абнаро́даванне

2) выяўле́нне, выка́званне (пачуццяў)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Míssbehagen n -s нездаво́ленасць, непрые́мнае пачуццё;

vóller ~ по́ўны непрые́мных пачу́ццяў

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

перцыпі́раваць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; зак. і незак., што.

Спец. Непасрэдна ўспрыняць (успрымаць) аб’ектыўную рэальнасць, якая дзейнічае ў дадзены момант на органы пачуццяў.

[Лац. percipere — успрымаць, адчуваць, разумець.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

tidal wave [ˌtaɪdlˈweɪv] n.

1. прылі́ўная хва́ля

2. (of) хва́ля пачу́ццяў, захапле́нняў;

a tidal wave of popular indignation магу́тная хва́ля наро́днага гне́ву

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)