терза́ть
1. (раздирать) раздзіра́ць; рваць;
2.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
терза́ть
1. (раздирать) раздзіра́ць; рваць;
2.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
і́каўка, ‑і,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Дрэнчыць ’
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
круши́ть
1. крышы́ць; (разрушать) разбура́ць; (ломать) лама́ць; (уничтожать) знішча́ць;
2. (томить, угнетать) гнясці́,
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Адмянці́ць ’крэпка пабіць’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Перакандры́чыць (пірікандры́чыць) ’пазнішчаць’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
dolegać
dolega|ćПольска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
malträtíeren
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
кат1
(
1) асоба, якая прыводзіць у выкананне смяротны прыгавор,
2)
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
муштрава́ць
(
1) навучаць, выхоўваць жорсткімі метадамі, заснаванымі на механічнай дысцыпліне;
2)
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)