salutation [ˌsæljuˈteɪʃn] n. fml

1. прывіта́нне;

ra ise one’s hat in salutation узня́ць капялю́ш у знак прывіта́ння

2. сло́вы прывіта́ння ў лісце́

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

набалда́шнік, ‑а, м.

Надстаўка, патаўшчэнне на верхнім канцы палкі. У руках.. [Бешчат] трымаў пакамечаны Томчакаў капялюш і палку з цяжкім медным набалдашнікам. Бажко. У нядзелю Нічыпар выбіраўся ў горад. Ішоў, пастукваючы лакіраванай палкай з залатым набалдашнікам. Асіпенка.

[Ад тат. балдак — эфес.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

широкопо́лый

1. (с широкими полями) шыракапо́лы;

широкопо́лая шля́па шыракапо́лы капялю́ш;

2. (с широкими полами) шыракакры́сы, шыракапо́лы;

широкопо́лый пиджа́к шыракакры́сы (шыракапо́лы) пінжа́к.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

garníeren vt аблямо́ўваць, упрыго́жваць (вопратку, капялюш)

2) кул. упрыго́жваць гарні́рам

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Sombréro m -s, -s самбрэ́ра (амерыканскі капялюш з шырокімі брылямі)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

atilt

[əˈtɪlt]

adj., adv.

1) перахі́лены; наба́кір (пра ша́пку, капялю́ш)

2) Milit. напераве́с

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

цылі́ндр м.

1. матэм., тэх. Zylínder m -s, -;

2. (капялюш) Zylínder m, Zylínderhut m -(e)s, -hüte

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

засты́гнуць, ‑ну, ‑неш, ‑не; пр. застыг, ‑ла; зак.

Разм. Тое, што і застыць. Шырокая паласа вады як бы застыгла, толькі вызначаюцца дзе-нідзе ледзь прыкметныя віры. Лупсякоў. Раптам Янаш бадзёра прыўзняў вузкаполы капялюш і застыг у маўчанні. Няхай.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кардына́л, ‑а, м.

1. Вышэйшы пасля папы рымскага духоўны сан у каталіцкай царкве, адзнакамі якога з’яўляюцца чырвоны капялюш і мантыя. // Асоба, якая мае гэты сан.

2. Пеўчая птушка з ярка-чырвоным (колеру кардынальскай мантыі) пер’ем, якая водзіцца ў Амерыцы.

[Ад лац. cardinalis — галоўны.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падрабі́цца, ‑раблюся, ‑робішся, ‑робіцца; зак., пад каго-што.

Надаць сабе выгляд каго‑, чаго‑н. — А ты, калі свой капялюш скінуў і надзеў фуфайку, дык ты лічыш ужо падрабіўся пад нас? Сергіевіч. // Падладзіцца да чаго‑н. Падрабіцца пад сялянскую гаворку.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)