успамага́ць
‘спрыяць, дапамагаць каму-небудзь, чаму-небудзь (успамагаць каго-небудзь, што-небудзь)’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
успамага́ю |
успамага́ем |
| 2-я ас. |
успамага́еш |
успамага́еце |
| 3-я ас. |
успамага́е |
успамага́юць |
| Прошлы час |
| м. |
успамага́ў |
успамага́лі |
| ж. |
успамага́ла |
| н. |
успамага́ла |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
успамага́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
успрыя́ць
‘паспрыяць каму-небудзь, чаму-небудзь’
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
успрыя́ю |
успрыя́ем |
| 2-я ас. |
успрыя́еш |
успрыя́еце |
| 3-я ас. |
успрыя́е |
успрыя́юць |
| Прошлы час |
| м. |
успрыя́ў |
успрыя́лі |
| ж. |
успрыя́ла |
| н. |
успрыя́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
успрыя́й |
успрыя́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
успрыя́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
утурава́ць
‘паўтараць, акампанаваць (утураваць каму-небудзь)’
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
утуру́ю |
утуру́ем |
| 2-я ас. |
утуру́еш |
утуру́еце |
| 3-я ас. |
утуру́е |
утуру́юць |
| Прошлы час |
| м. |
утурава́ў |
утурава́лі |
| ж. |
утурава́ла |
| н. |
утурава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
утуру́й |
утуру́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
утуру́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
ушку́льваць
‘данімаць, дапякаць каму-небудзь’
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
ушку́льваю |
ушку́льваем |
| 2-я ас. |
ушку́льваеш |
ушку́льваеце |
| 3-я ас. |
ушку́львае |
ушку́льваюць |
| Прошлы час |
| м. |
ушку́льваў |
ушку́львалі |
| ж. |
ушку́львала |
| н. |
ушку́львала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
ушку́львай |
ушку́львайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
ушку́льваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
ушкуля́ць
‘данімаць, дапякаць каму-небудзь’
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
ушкуля́ю |
ушкуля́ем |
| 2-я ас. |
ушкуля́еш |
ушкуля́еце |
| 3-я ас. |
ушкуля́е |
ушкуля́юць |
| Прошлы час |
| м. |
ушкуля́ў |
ушкуля́лі |
| ж. |
ушкуля́ла |
| н. |
ушкуля́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
ушкуля́й |
ушкуля́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
ушкуля́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
шпі́льчыць
‘рабіць з’едлівыя папрокі каму-небудзь’
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
шпі́льчу |
шпі́льчым |
| 2-я ас. |
шпі́льчыш |
шпі́льчыце |
| 3-я ас. |
шпі́льчыць |
шпі́льчаць |
| Прошлы час |
| м. |
шпі́льчыў |
шпі́льчылі |
| ж. |
шпі́льчыла |
| н. |
шпі́льчыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
шпі́льчы |
шпі́льчыце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
шпі́льчачы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
дзя́каваць, -кую, -куеш, -куе; -куй; незак., каму-чаму.
Выказваць падзяку каму-н. за што-н.
Дзякую вам за добрую працу!
|| зак. падзя́каваць, -кую, -куеш, -куе; -куй.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
нізкапакло́нства, -а, н.
Рабскае, ліслівае пакланенне каму-, чаму-н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
пара́ніць, -ню, -ніш, -ніць; -нены; зак., каго-што.
1. Нанесці рану каму-н., раніць каго-, што-н.
Яго параніла (безас.) асколкам снарада.
П. руку.
П. душу каму-н. (перан.).
2. Раніць усіх, многіх або нанесці раны каму-н. у многіх месцах.
П. усё цела.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
знуджа́ць
‘наводзіць на каго-небудзь тугу, нуду; надакучваць каму-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
знуджа́ю |
знуджа́ем |
| 2-я ас. |
знуджа́еш |
знуджа́еце |
| 3-я ас. |
знуджа́е |
знуджа́юць |
| Прошлы час |
| м. |
знуджа́ў |
знуджа́лі |
| ж. |
знуджа́ла |
| н. |
знуджа́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
знуджа́й |
знуджа́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
знуджа́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)