адле́жаць, ‑жу, ‑шыш, ‑жыць; зак.

1. што. Доўга або ў нязручнай паставе лежачы, выклікаць зняменне, ацёк якой‑н. часткі цела. Адлежаць нагу.

2. без дап. Хварэючы, праляжаць пэўны час у пасцелі.

•••

Месца (вугла і пад.) не адлежыць — ляжаннем шкоды не зробіць (як дазвол прылегчы, паляжаць, паначаваць).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Wáffenschein m -(e)s, -e дазво́л на пра́ва нашэ́ння збро́і

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

consent

[kənˈsent]

1.

v.i.

згаджа́цца

2.

n.

зго́да f., дазво́л -у m.

common consent — агу́льная зго́да

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

consent​2 [kənˈsent] v. fml (to)

1. згаджа́цца, пагаджа́цца, дава́ць зго́ду;

consent to a suggestion згадзі́цца з прапано́вай

2. дазваля́ць, дава́ць дазво́л

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

permit​1 [ˈpɜ:mɪt] n. дазво́л; про́пуск;

You cannot enter a military base without a permit. На ваенную базу нельга прайсці без пропуска.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

allowance [əˈlaʊəns] n.

1. грашо́вая дапамо́га;

family allowance грашо́вая дапамо́га на дзяце́й/сям’ю́;

travel allowance гро́шы на пае́здку

2. дазво́л на право́з;

a luggage allowance of 20 kilos дазво́л на право́з 20 кілагра́маў багажу́

3. AmE кішэ́нныя гро́шы

♦

make allowance(s) for прыма́ць пад ува́гу, прыма́ць у разлі́к

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ДЗІ́КІНСАН ((Dickinson) Эмілі Элізабет) (10.12.1830, г. Амхерст, штат Масачусетс, ЗША — 15.5.1886),

амерыканская паэтэса. Вучылася ў жаночым каледжы; з 1854 у добраахвотным пустэльніцтве ў Амхерсце. Напісала каля 2000 вершаў, але дала дазвол апублікаваць толькі 7 (надрук. 5). Завяшчала знішчыць свой архіў, але ў 1890 выдадзена яе паэт. кн. «Вершы». Цікавасць да творчасці і асобы Дз. зноў узнікла ў 1910-я г. ў часы т. зв. «паэтычнага Рэнесансу» ў ЗША. Асн. тэмы яе творчасці — каханне, жыццё і смерць, прырода. Эксперыментавала з мовай (насычала яе неалагізмамі), адыходзіла ад традыц. граматыкі і сінтаксісу. Яе вершы грунтуюцца на творча пераасэнсаваных памеры і строфіцы пратэстанцкага гімна; выкарыстоўвала нечаканыя інверсіі, сімволіку колераў.

Тв.:

Рус. пер. — Стихотворения М., 1981.

Е.​А.​Лявонава.

т. 6, с. 114

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

зго́да, -ы, ДМ -дзе, ж.

1. Станоўчы адказ, дазвол на што-н.

Даць згоду на што-н. З чыёй-н. згоды.

Маўчанне — знак згоды (прыказка).

2. Аднадумнасць, агульнасць пунктаў гледжання.

Прыйсці да згоды.

3. Сяброўскія адносіны, аднадушнасць.

Жыць у згодзе.

4. безас., у знач. вык. Дамовіліся, пярэчанняў няма.

Ну, што, з.? Едзем разам?

◊

У згодзе з чым (кніжн.) — тое, што і ў адпаведнасці з чым-н.

Дзейнічаць у згодзе з прынятым рашэннем.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

Заляца́ць ’папярэджваць, запэўніваць’ (Нас.). Суадносіцца з польск. zalecać ’рабіць’, ’даручаць’, дзе ‑lecać Слаўскі (4, 96) узвёў да прасл. lětiti ’даваць у апеку, даручаць’ < прасл. lětь ’воля, дазвол’. Гл. лець (Нас.). Націск бел. слова ўказвае на бел. яго паходжанне, хаця нельга выключаць і запазычанне з польск. з пераносам націску. Параўн. ст.-бел. залецати ’рэкамендаваць’ і шэраг вытворных, паводле Булыкі (Запазыч., 116), з польск.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Fréigabe f -

1) вызвале́нне (з-пад арышту); зваро́т (маёмасці)

2) дазво́л

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)