мікст, ‑а, М ‑сце, м.

Спец.

1. Змешаны рэгістр пеўчага голасу, пераходны паміж грудным і галаўным рэгістрамі.

2. у знач. нязм. прым. Са змешаным саставам. Поезд-мікст. Вагон-мікст (вагон з купэ розных класаў).

[Ад лац. mixtus — змешаны.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

mail car

пашто́вы ваго́н

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

dining car

ваго́н-рэстара́н

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

platform car

ваго́н-плятфо́рма

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

boxcar

[ˈbɑ:ks,kɑ:r]

n.

тава́рны ваго́н

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

buffet car

ваго́н-рэстара́н

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

carload

[ˈkɑ:rloʊd]

n.

ваго́н гру́зу

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

baggage car

бага́жны ваго́н

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

flatcar

[ˈflætkɑ:r]

n.

ваго́н-плятфо́рма

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

freight car

тава́рны ваго́н

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)