матры́кул

(лац. matricula = спіс)

1) уст. афіцыйны спіс пэўных асоб, напр. студэнтаў універсітэта, служачых установы;

2) спіс асоб касцельнай парафіі або яе даходаў;

3) запісы актаў грамадзянскага стану.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

functionary

[ˈfʌŋkʃəneri]

1.

n., pl. -aries

урадо́вец -ўца m.; функцыянэ́р -а, службо́вец -ўца, чыно́ўнік -а m., чыно́ўніца f.

party functionary — парты́йны функцыянэ́р

2.

adj.

афіцы́йны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

папе́ра

(польск. papier, ад гр. papyros)

1) матэрыял для пісьма і іншых мэт, выраблены з раслінных валокнаў (напр. пісчая п., газетная п.);

2) афіцыйны пісьмовы дакумент (напр. канцылярскія паперы).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

фармакапе́я

(ад гр. pharmakon = лякарства + poieo = раблю)

афіцыйны звод правіл, якім кіруюцца фармацэўты пры падрыхтоўцы, захоўванні і назначэнні лякарстваў, а таксама пералік лекавых рэчываў, якія павінны знаходзіцца ў аптэцы.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

грыф

(фр. griffe)

афіцыйны надпіс або штамп на дакуменце, бланку, які вызначае спецыфіку іх выкарыстання (напр. бланк з грыфам установы, дакумент з грыфам «Сакрэтна»).

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

запыта́нне, ‑я, н.

1. Пытанне, зварот да каго‑н., які патрабуе адказу, тлумачэння. Андрэй безнадзейна махнуў рукой і, не чакаючы адказу на сваё запытанне, пайшоў з хаты. Зарэцкі. Бацька быў негаваркі чалавек і на запытанні Антона адказваў з неахвотаю. Васілёнак.

2. Афіцыйны дакумент з просьбай або патрабаванням даць пэўныя звесткі, тлумачэнне і пад.; запыт. Паслаць запытанне. □ Гэта быў адказ па пісьмовае запытанне старшыні калгаса Сушкевіча, калі будзе складзены праект асушэння балот. Дуброўскі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

díenstlich

1. a афіцыйны, службо́вы;

~es Ánsehen службо́вы аўтарытэ́т

2. adv афіцыя́льна, афіцы́йна;

ich kómme ~ я з’яві́ўся па службо́вых спра́вах

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

sanction

[ˈsæŋkʃən]

1.

n.

1) афіцы́йны дазво́л, ухвале́ньне n.

2) санкцыянава́ньне n.

3) са́нкцыя f.

2.

v.t.

1) зацьвярджа́ць, рабі́ць правамо́цным, санкцыянава́ць

2) ухваля́ць; дазваля́ць

3) пацьвярджа́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

акт

(лац. actus)

1) аднаразовае праяўленне якой-н. дзейнасці, учынак, падзея (напр. гістарычны а., тэрарыстычны а.);

2) афіцыйны дакумент, які пацвярджае што-н.;

3) закончаная частка п’есы;

4) урачысты сход у навучальных установах.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

banquet

[ˈbænkwət]

1.

n.

банке́т -у m., афіцы́йны абе́д з прамо́вамі

2.

v.t.

ла́дзіць банке́т

to banquet the famous visitors — ла́дзіць банке́т у го́нар сла́ўных гасьце́й

3.

v.i.

банкетава́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)