чино́вник чыно́ўнік, -ка м.;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
акцы́знік м., разг. акци́зный чино́вник
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
чыно́ўнік м., прям., перен. чино́вник
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
мандары́н I м., бот. мандари́н
мандары́н II м., ист. (китайский чиновник) мандари́н
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
санаві́ты
1. санови́тый, сано́вный;
с. чыно́ўнік — санови́тый (сано́вный) чино́вник;
2. перен. санови́тый, почте́нный;
с. вы́гляд — санови́тая (почте́нная) нару́жность
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
чин
1. чын, род. чы́ну м.;
2. (чиновник) уст. чын, род. чы́на м.;
3. (порядок) уст. лад, род. ла́ду м.; (обычай) звы́чай, -чаю м.;
◊
без чино́в без цырымо́ніі;
чин чи́ном як след, як ма́е быць.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
чын I м.
1. род. чы́ну (степень служебного положения) чин;
афіцэ́рскі ч. — офице́рский чин;
2. род. чы́на (чиновник) чин;
вышэ́йшыя чыны́ дыпламаты́чнага ко́рпуса — вы́сшие чины́ дипломати́ческого ко́рпуса
чын II: такі́м чы́нам вводн. сл. таки́м о́бразом;
які́м чы́нам — каки́м о́бразом;
найле́пшым чы́нам — наилу́чшим о́бразом;
гало́ўным чы́нам — гла́вным о́бразом;
грэ́шным чы́нам — гре́шным де́лом;
дзі́ўным чы́нам — удиви́тельным о́бразом;
не́йкім чы́нам — каки́м-то о́бразом;
пе́ршым чы́нам — пре́жде всего́; пе́рвым де́лом;
нія́кім чы́нам — нико́им о́бразом
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)