уры́нуты
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
уры́нуты |
уры́нутая |
уры́нутае |
уры́нутыя |
| Р. |
уры́нутага |
уры́нутай уры́нутае |
уры́нутага |
уры́нутых |
| Д. |
уры́нутаму |
уры́нутай |
уры́нутаму |
уры́нутым |
| В. |
уры́нуты (неадуш.) уры́нутага (адуш.) |
уры́нутую |
уры́нутае |
уры́нутыя (неадуш.) уры́нутых (адуш.) |
| Т. |
уры́нутым |
уры́нутай уры́нутаю |
уры́нутым |
уры́нутымі |
| М. |
уры́нутым |
уры́нутай |
уры́нутым |
уры́нутых |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
уры́нуты
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
уры́нуты |
уры́нутая |
уры́нутае |
уры́нутыя |
| Р. |
уры́нутага |
уры́нутай уры́нутае |
уры́нутага |
уры́нутых |
| Д. |
уры́нутаму |
уры́нутай |
уры́нутаму |
уры́нутым |
| В. |
уры́нуты (неадуш.) уры́нутага (адуш.) |
уры́нутую |
уры́нутае |
уры́нутыя (неадуш.) уры́нутых (адуш.) |
| Т. |
уры́нутым |
уры́нутай уры́нутаю |
уры́нутым |
уры́нутымі |
| М. |
уры́нутым |
уры́нутай |
уры́нутым |
уры́нутых |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)