уратава́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
уратава́ны |
уратава́ная |
уратава́нае |
уратава́ныя |
| Р. |
уратава́нага |
уратава́най уратава́нае |
уратава́нага |
уратава́ных |
| Д. |
уратава́наму |
уратава́най |
уратава́наму |
уратава́ным |
| В. |
уратава́ны (неадуш.) уратава́нага (адуш.) |
уратава́ную |
уратава́нае |
уратава́ныя (неадуш.) уратава́ных (адуш.) |
| Т. |
уратава́ным |
уратава́най уратава́наю |
уратава́ным |
уратава́нымі |
| М. |
уратава́ным |
уратава́най |
уратава́ным |
уратава́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
уратава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
уратава́ны |
уратава́ная |
уратава́нае |
уратава́ныя |
| Р. |
уратава́нага |
уратава́най уратава́нае |
уратава́нага |
уратава́ных |
| Д. |
уратава́наму |
уратава́най |
уратава́наму |
уратава́ным |
| В. |
уратава́ны (неадуш.) уратава́нага (адуш.) |
уратава́ную |
уратава́нае |
уратава́ныя (неадуш.) уратава́ных (адуш.) |
| Т. |
уратава́ным |
уратава́най уратава́наю |
уратава́ным |
уратава́нымі |
| М. |
уратава́ным |
уратава́най |
уратава́ным |
уратава́ных |
Кароткая форма: уратава́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
уратава́ны разг. спасённый; убережённый
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
уратава́ны, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад уратаваць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
спасённый вы́ратаваны; уратава́ны; адратава́ны; см. спасти́.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)