упару́

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
упару́ - -

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

упаро́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. упару́ упо́рам
2-я ас. упо́раш упо́раце
3-я ас. упо́ра упо́руць
Прошлы час
м. упаро́ў упаро́лі
ж. упаро́ла
н. упаро́ла
Загадны лад
2-я ас. упары́ упары́це
Дзеепрыслоўе
прош. час упаро́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

упа́рыць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. упа́ру упа́рым
2-я ас. упа́рыш упа́рыце
3-я ас. упа́рыць упа́раць
Прошлы час
м. упа́рыў упа́рылі
ж. упа́рыла
н. упа́рыла
Загадны лад
2-я ас. упа́р упа́рце
Дзеепрыслоўе
прош. час упа́рыўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)