узвар’ява́ны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
узвар’ява́ны |
узвар’ява́ная |
узвар’ява́нае |
узвар’ява́ныя |
| Р. |
узвар’ява́нага |
узвар’ява́най
узвар’ява́нае |
узвар’ява́нага |
узвар’ява́ных |
| Д. |
узвар’ява́наму |
узвар’ява́най |
узвар’ява́наму |
узвар’ява́ным |
| В. |
узвар’ява́ны (неадуш.)
узвар’ява́нага (адуш.) |
узвар’ява́ную |
узвар’ява́нае |
узвар’ява́ныя (неадуш.)
узвар’ява́ных (адуш.) |
| Т. |
узвар’ява́ным |
узвар’ява́най
узвар’ява́наю |
узвар’ява́ным |
узвар’ява́нымі |
| М. |
узвар’ява́ным |
узвар’ява́най |
узвар’ява́ным |
узвар’ява́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
узвар’ява́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
узвар’ява́ны |
узвар’ява́ная |
узвар’ява́нае |
узвар’ява́ныя |
| Р. |
узвар’ява́нага |
узвар’ява́най
узвар’ява́нае |
узвар’ява́нага |
узвар’ява́ных |
| Д. |
узвар’ява́наму |
узвар’ява́най |
узвар’ява́наму |
узвар’ява́ным |
| В. |
узвар’ява́ны (неадуш.)
узвар’ява́нага (адуш.) |
узвар’ява́ную |
узвар’ява́нае |
узвар’ява́ныя (неадуш.)
узвар’ява́ных (адуш.) |
| Т. |
узвар’ява́ным |
узвар’ява́най
узвар’ява́наю |
узвар’ява́ным |
узвар’ява́нымі |
| М. |
узвар’ява́ным |
узвар’ява́най |
узвар’ява́ным |
узвар’ява́ных |
Кароткая форма: узвар’ява́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
узвар’ява́ны, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад узвар’яваць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
взбешённый узвар’ява́ны; (разозлённый) узлава́ны; (разгневанный) разгне́ваны.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)