тэтра́эдр

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. тэтра́эдр тэтра́эдры
Р. тэтра́эдра тэтра́эдраў
Д. тэтра́эдру тэтра́эдрам
В. тэтра́эдр тэтра́эдры
Т. тэтра́эдрам тэтра́эдрамі
М. тэтра́эдры тэтра́эдрах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

тэтра́эдр м., мат. тетра́эдр

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

тэтра́эдр, ‑а, м.

Спец. Правільны чатырохграннік, кожная грань якога мае форму трохвугольніка.

[Грэч. tetráedron ад tetra — у складаных словах — чатыры і hédra — аснова.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

тэтра...

Першая састаўная частка складаных слоў, якая надае значэнне «чатыры», напрыклад: тэтраэдр, тэтраметр.

[Грэч. tetra — чатыры.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)