тэксты́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
тэксты́льны |
тэксты́льная |
тэксты́льнае |
тэксты́льныя |
| Р. |
тэксты́льнага |
тэксты́льнай тэксты́льнае |
тэксты́льнага |
тэксты́льных |
| Д. |
тэксты́льнаму |
тэксты́льнай |
тэксты́льнаму |
тэксты́льным |
| В. |
тэксты́льны (неадуш.) тэксты́льнага (адуш.) |
тэксты́льную |
тэксты́льнае |
тэксты́льныя (неадуш.) тэксты́льных (адуш.) |
| Т. |
тэксты́льным |
тэксты́льнай тэксты́льнаю |
тэксты́льным |
тэксты́льнымі |
| М. |
тэксты́льным |
тэксты́льнай |
тэксты́льным |
тэксты́льных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
тэксты́льшчык, -а, мн. -і, -аў, м.
Работнік тэкстыльнай прамысловасці.
|| ж. тэксты́льшчыца, -ы, мн. -ы, -чыц.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
сыраві́на, -ы, ж., зб.
Матэрыял, прызначаны для далейшай прамысловай апрацоўкі.
С. тэкстыльнай прамысловасці.
|| прым. сыраві́нны, -ая, -ае.
Сыравінныя рэсурсы.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
джут, -у, М джу́це, м.
Травяністая расліна сямейства мальвавых, што разводзіцца для тэкстыльнай прамысловасці, а таксама валакно гэтай тканіны.
|| прым. джу́тавы, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
тэксты́льшчык, ‑а, м.
Работнік тэкстыльнай прамысловасці.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
расшліхто́ўшчык, ‑а, м.
Рабочы тэкстыльнай вытворчасці, спецыяліст па расшліхтоўцы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ссу́квальшчык, ‑а, м.
Спец. Рабочы тэкстыльнай вытворчасці, заняты ссукваннем нітак.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
фарбава́рня, ‑і, ж.
У тэкстыльнай вытворчасці — памяшканне, дзе вараць фарбы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прадзі́льшчык, ‑а, м.
Кваліфікаваны рабочы ў тэкстыльнай прамысловасць заняты вырабам пражы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
фарбава́р, ‑а, м.
Спец. Рабочы тэкстыльнай вытворчасці, заняты прыгатаваннем фарбы для афарбоўкі тканін.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)