Тэкстыльнай керамікі культура 2/472; 3/119; 10/379

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Ташкенцкі інстытут тэкстыльнай і лёгкай прамысловасці 10/379

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Усесаюзны завочны інстытут тэкстыльнай і лёгкай прамысловасці 10/379

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

тэксты́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. тэксты́льны тэксты́льная тэксты́льнае тэксты́льныя
Р. тэксты́льнага тэксты́льнай
тэксты́льнае		 тэксты́льнага тэксты́льных
Д. тэксты́льнаму тэксты́льнай тэксты́льнаму тэксты́льным
В. тэксты́льны (неадуш.)
тэксты́льнага (адуш.)		 тэксты́льную тэксты́льнае тэксты́льныя (неадуш.)
тэксты́льных (адуш.)
Т. тэксты́льным тэксты́льнай
тэксты́льнаю		 тэксты́льным тэксты́льнымі
М. тэксты́льным тэксты́льнай тэксты́льным тэксты́льных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Ленінградскі інстытут тэкстыльнай і лёгкай прамысловасці імя С. М. Кірава 10/379

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

тэксты́льшчык, -а, мн. -і, -аў, м.

Работнік тэкстыльнай прамысловасці.

|| ж. тэксты́льшчыца, -ы, мн. -ы, -чыц.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

сыраві́на, -ы, ж., зб.

Матэрыял, прызначаны для далейшай прамысловай апрацоўкі.

С. тэкстыльнай прамысловасці.

|| прым. сыраві́нны, -ая, -ае.

Сыравінныя рэсурсы.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

джут, -у, М джу́це, м.

Травяністая расліна сямейства мальвавых, што разводзіцца для тэкстыльнай прамысловасці, а таксама валакно гэтай тканіны.

|| прым. джу́тавы, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

тэксты́льшчык, ‑а, м.

Работнік тэкстыльнай прамысловасці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

расшліхто́ўшчык, ‑а, м.

Рабочы тэкстыльнай вытворчасці, спецыяліст па расшліхтоўцы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)