тры́б’ют
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
тры́б’ют |
тры́б’юты |
| Р. |
тры́б’юта |
тры́б’ютаў |
| Д. |
тры́б’юту |
тры́б’ютам |
| В. |
тры́б’ют |
тры́б’юты |
| Т. |
тры́б’ютам |
тры́б’ютамі |
| М. |
тры́б’юце |
тры́б’ютах |
Крыніцы:
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
трыб’ю́т
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
трыб’ю́т |
трыб’ю́ты |
| Р. |
трыб’ю́та |
трыб’ю́таў |
| Д. |
трыб’ю́ту |
трыб’ю́там |
| В. |
трыб’ю́т |
трыб’ю́ты |
| Т. |
трыб’ю́там |
трыб’ю́тамі |
| М. |
трыб’ю́це |
трыб’ю́тах |
Крыніцы:
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)