сухапу́тны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. сухапу́тны сухапу́тная сухапу́тнае сухапу́тныя
Р. сухапу́тнага сухапу́тнай
сухапу́тнае		 сухапу́тнага сухапу́тных
Д. сухапу́тнаму сухапу́тнай сухапу́тнаму сухапу́тным
В. сухапу́тны (неадуш.)
сухапу́тнага (адуш.)		 сухапу́тную сухапу́тнае сухапу́тныя (неадуш.)
сухапу́тных (адуш.)
Т. сухапу́тным сухапу́тнай
сухапу́тнаю		 сухапу́тным сухапу́тнымі
М. сухапу́тным сухапу́тнай сухапу́тным сухапу́тных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

вае́нна-сухапу́тны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вае́нна-сухапу́тны вае́нна-сухапу́тная вае́нна-сухапу́тнае вае́нна-сухапу́тныя
Р. вае́нна-сухапу́тнага вае́нна-сухапу́тнай
вае́нна-сухапу́тнае		 вае́нна-сухапу́тнага вае́нна-сухапу́тных
Д. вае́нна-сухапу́тнаму вае́нна-сухапу́тнай вае́нна-сухапу́тнаму вае́нна-сухапу́тным
В. вае́нна-сухапу́тны (неадуш.)
вае́нна-сухапу́тнага (адуш.)		 вае́нна-сухапу́тную вае́нна-сухапу́тнае вае́нна-сухапу́тныя (неадуш.)
вае́нна-сухапу́тных (адуш.)
Т. вае́нна-сухапу́тным вае́нна-сухапу́тнай
вае́нна-сухапу́тнаю		 вае́нна-сухапу́тным вае́нна-сухапу́тнымі
М. вае́нна-сухапу́тным вае́нна-сухапу́тнай вае́нна-сухапу́тным вае́нна-сухапу́тных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

контр-адміра́л, -а, мн. -ы, -аў, м.

Першае адміральскае званне або чын на флоце, роўнае званню генерал-маёра ў сухапутных войсках, а таксама асоба, якая мае гэта званне.

|| прым. контр-адміра́льскі, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

дыслака́цыя, -і, ж. (спец.).

1. Размяшчэнне ваенных аб’ектаў, сухапутных войск, размеркаванне ваеннай авіяцыі або караблёў на месцах базіравання.

2. Зрушэнне касцей пры пераломах суставаў.

Д. касцей.

3. Зрушэнне пластоў зямной кары.

Д. горных парод.

|| прым. дыслакацы́йны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ча́ртар, -у, мн. -ы, -аў, м.

1. У міжнародных марскіх, паветраных, сухапутных перавозках: дагавор на арэнду транспартнага сродку на вызначаны рэйс або тэрмін.

2. Самалёт або судна, арандаванае згодна з такім дагаворам.

|| прым. ча́ртарны, -ая, -ае.

Ч. рэйс.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

а́рмія, ‑і; Р мн. ‑ій; ж.

1. Сукупнасць узброеных (сухапутных. марскіх, паветраных) сіл дзяржавы. Савецкая Армія. Служыць у арміі. Прызывацца ў армію.

2. Сухапутныя ўзброеныя сілы (у адрозненне ад ваенна-марскіх і ваенна-паветраных сіл).

3. Злучэнне я некалькіх корпусаў або дывізія аднаго або некалькіх родаў войск, якія прызначаны для вядзення ваенных аперацый. Танкавая армія. Армія Заходняга фронту. Рэзервовая армія.

4. У дакастрычніцкай Расіі — асноўная маса сухапутных войск, якая не мела службовых прывілей, у адрозненне ад гвардыі.

5. перан.; каго-чаго. Вялікая колькасць людзей, аб’яднаных якой‑н. агульнай справай, прыкметай. Працоўная армія. Армія барацьбітоў за мір. Армія сельскіх настаўнікаў. □ Арміі грабароў і машын пайшлі ў наступленне на балоты. Лынькоў. // Вялікая колькасць каго‑н. Але гэта было нішто перад усёй колькасцю пінгвінавай арміі. Маўр.

•••

Дзеючая армія — часці арміі, якія ў час вайны знаходзяцца на фронце.

Кадравая армія — тое, што і кадравае войска (гл. войска).

Чырвоная Армія — назва Савецкай Арміі з 1918 да 1946 года.

[Фр. armée ад лац. armo — узбройваю.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)