сусе́д

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. сусе́д сусе́дзі
сусе́ды
Р. сусе́да сусе́дзяў
Д. сусе́ду сусе́дзям
В. сусе́да сусе́дзяў
Т. сусе́дам сусе́дзямі
М. сусе́дзе сусе́дзях
Кл. сусе́дзе -

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

адвячо́ркам, прысл.

Перад самым вечарам.

Зайсці а. да суседа.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

торк, выкл., у знач. вык. (разм.).

Ужыв. ў знач. дзеяслова торкнуць.

Т. нагой суседа.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

падсусе́дзіць

‘далучыць, падсяліць каго-небудзь да каго-небудзь у якасці суседа’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. падсусе́джу падсусе́дзім
2-я ас. падсусе́дзіш падсусе́дзіце
3-я ас. падсусе́дзіць падсусе́дзяць
Прошлы час
м. падсусе́дзіў падсусе́дзілі
ж. падсусе́дзіла
н. падсусе́дзіла
Загадны лад
2-я ас. падсусе́дзь падсусе́дзьце
Дзеепрыслоўе
прош. час падсусе́дзіўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

сва́таць несов. сва́тать;

с. дачку́ сусе́да — сва́тать дочь сосе́да

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

перага́р, -у, м.

1. Тое, што перагарэла.

Цягне перагарам ад спаленага смецця.

2. Непрыемны пах з рота ад вялікай колькасці выпітых спіртных напіткаў.

Ад суседа патыхала перагарам.

|| прым. перага́рны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

кля́ўзнічаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак.

Разм. Займацца кляўзамі; нагаворваць, паклёпнічаць. Кляўзнічаць на суседа.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

задне́ць, ‑ее; безас. зак.

Пра надыход світання. Калі ж заднела, Заўважыў Калістрат суседа Янука. Корбан.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

жа́ліцца, -люся, -лішся, -ліцца; жа́лься; незак.

1. на каго-што або са злуч. «што». Выказваць жальбу, нездаволенасць; бедаваць.

Ж. на боль у грудзях.

2. на каго (што). Скардзіцца, наракаць на каго-н.; падаваць скаргу.

Ж. на суседа.

|| зак. пажа́ліцца, -люся, -лішся, -ліцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

падкало́ць¹, -калю́, -ко́леш, -ко́ле; -калі́; -ко́латы; зак.

1. што. Закалоўшы ці прыкалоўшы, прымацаваць.

П. дакументы.

2. перан., каго (што). Сказаць што-н. з’едлівае, непрыемнае (разм.).

П. суседа.

|| незак. падко́лваць, -аю, -аеш, -ае.

|| наз. падко́лка, -і, ДМ -лцы, ж. і падко́лванне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)