назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| Су́днікаў | |
| Су́днікам | |
| Су́днікамі | |
| Су́дніках |
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Verbum
анлайнавы слоўнікназоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| Судніко́ў | |
| Судніка́м | |
| Судніка́мі | |
| Судніка́х |
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
су́днік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| су́днік | ||
| су́дніка | су́днікаў | |
| су́дніку | су́днікам | |
| су́днік | ||
| су́днікам | су́днікамі | |
| су́дніку | су́дніках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)