Verbum

анлайнавы слоўнік

раздзіра́цца гл. разадрацца.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

раздзіра́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

раздзіра́цца несов.

1. разг. разрыва́ться, раздира́ться;

2. страд. разрыва́ться; раздира́ться; расте́рзываться; см. раздзіра́ць ^{1, 2}

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

раздзіра́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Незак. да разадрацца, раздзерціся.

2. Зал. да раздзіраць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

разадра́цца, 1 і 2 ас. не ўжыв., -здзярэ́цца; зак. (разм.).

Тое, што і разарвацца (у 1 знач.).

|| незак. раздзіра́цца, -а́ецца.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

раздира́ться возвр., страд. раздзіра́цца, разрыва́цца;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

разрыва́ться^I несов.

1. (о материи, бумаге) раздзіра́цца;

2. в др. знач. разрыва́цца;

3. страд. раздзіра́цца; разрыва́цца; см. разрыва́ть^I;

◊

душа́ разрыва́ется душа́ разрыва́ецца.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

расчёсываться

1. (гребнем) расчэ́свацца;

2. страд. расчэ́свацца; расчу́хвацца, раздзіра́цца, надзіра́цца; см. расчёсывать.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

терза́ться

1. (страдать) му́чыцца, паку́таваць;

2. страд. раздзіра́цца, рва́цца; му́чыцца; кро́іцца; см. терза́ть.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

дра́цца, дзяру́ся, дзярэ́шся, дзярэ́цца; дзяро́мся, дзераце́ся, дзяру́цца; дзяры́ся; незак.

1. (1 і 2 ас. звычайна не ўжыв.). Раздзірацца на кавалкі, шматкі.

Папера лёгка дзярэцца.

2. (1 і 2 ас. звычайна не ўжыв.). Зношвацца да дзірак, станавіцца непрыгодным.

Па такой дарозе абутак хутка дзярэцца.

3. (1 і 2 ас. звычайна не ўжыв.). Знімацца, адрывацца, адставаць.

Дзяры лыка пакуль дзярэцца (прыказка).

4. Драпаць адзін аднаго.

Каты дзяруцца.

5. Наносіць каму-н. драпіны.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)