назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| псіхо́зу | |
| псіхо́зу | |
| псіхо́зам | |
| псіхо́зе |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| псіхо́зу | |
| псіхо́зу | |
| псіхо́зам | |
| псіхо́зе |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
1. Псіхічная хвароба, а таксама ўвогуле ненармальнасць, дзівацтва ў псіхіцы чалавека.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Хваравіты стан, звязаны з пашкоджаннем галаўнога мозга.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
психо́з
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ры́царскі, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да рыцара (у 1 знач.), належыць яму.
2.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
істэры́чны, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да істэрыі, да істэрыкі.
2. Схільны да істэрыі, які ўпадае ў істэрыю.
3. Характэрны для істэрыі, для істэрыка; такі, як пры істэрыі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)