прыпла́віць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыпла́ўлю |
прыпла́вім |
| 2-я ас. |
прыпла́віш |
прыпла́віце |
| 3-я ас. |
прыпла́віць |
прыпла́вяць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
прыпла́віў |
прыпла́вілі |
| ж. |
прыпла́віла |
| н. |
прыпла́віла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
прыпла́ў |
прыпла́ўце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
прыпла́віўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Прыпла́віць ’прыгнаць па вадзе’ (ТС). Рус. дыял. припла́вить ’тс’, при́плавь ’нешта прыбітае да берага, выгнутае вадой’, укр. при́плав ’прыстань’, чэш. připlaviti ’прынесці плынню, хваляй; сплавіць па рацэ’. Да плавіць 1.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)