Прыга́ні
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| Прыга́ні | |
Прыга́няў |
|
| Прыга́ням | |
| Прыга́ні | |
| Прыга́нямі | |
| Прыга́нях |
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Verbum
анлайнавы слоўнікпрыга́ніць
‘прыгнаць каго-небудзь (прыганіць скаціну); прыладзіць што-небудзь (прыганіць касу)’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час | ||
|---|---|---|
| прыга́ню | прыга́нім | |
| прыга́ніш | прыга́ніце | |
| прыга́ніць | прыга́няць | |
| Прошлы час | ||
| прыга́ніў | прыга́нілі | |
| прыга́ніла | ||
| прыга́ніла | ||
| Загадны лад | ||
| прыга́ньце | ||
| Дзеепрыслоўе | ||
| прыга́ніўшы | ||
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)