Пру́днікі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Пру́днікі
Р. Пру́днікаў
Д. Пру́днікам
В. Пру́днікі
Т. Пру́днікамі
М. Пру́дніках

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пру́днік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. пру́днік пру́днікі
Р. пру́дніка пру́днікаў
Д. пру́дніку пру́днікам
В. пру́дніка пру́днікаў
Т. пру́днікам пру́днікамі
М. пру́дніку пру́дніках

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)