Verbum

анлайнавы слоўнік

Пру́днікі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

	мн.
Н.	Пру́днікі
Р.	Пру́днікаў
Д.	Пру́днікам
В.	Пру́днікі
Т.	Пру́днікамі
М.	Пру́дніках

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Пруднікі,

вёска ў Гарадоцкім р-не.

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Пруднікі,

археалагічныя помнікі ў Міёрскім р-не.

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Пруднікі (археал.) 8/585

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Пруднікі (в., Міёрскі р-н) 8/585

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Пруднікі (в., Гарадоцкі р-н) 3/129 (к.), 350 (к.)

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Пруднікі (в., Докшыцкі р-н) 4/255 (к.); 8/585

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Пруднікі (ускраіна г. п. Крывічы Мядзельскага р-на) 7/337 (к.); 8/585

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

пру́днік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

	адз.	мн.
Н.	пру́днік	пру́днікі
Р.	пру́дніка	пру́днікаў
Д.	пру́дніку	пру́днікам
В.	пру́дніка	пру́днікаў
Т.	пру́днікам	пру́днікамі
М.	пру́дніку	пру́дніках

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ВАЛЫ́НКА,

рака ў Беларусі, у Гарадоцкім і Віцебскім р-нах Віцебскай вобл., правы прыток Зах. Дзвіны. Даўж. 20 км. Пл. вадазбору 78 км². Пачынаецца ў лясным масіве Астраўская дача, за 6 км на ПнУ ад в. Нізкія Гарадоцкага р-на. Упадае ў Зах. Дзвіну каля в. Пруднікі Віцебскага р-на.

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)