прачуха́ць

‘працверажаць каго-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. прачуха́ю прачуха́ем
2-я ас. прачуха́еш прачуха́еце
3-я ас. прачуха́е прачуха́юць
Прошлы час
м. прачуха́ў прачуха́лі
ж. прачуха́ла
н. прачуха́ла
Загадны лад
2-я ас. прачуха́й прачуха́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час прачуха́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прачу́хаць

‘працверазіць каго-небудзь, што-небудзь; прайсці пэўны час або пэўную адлегласць (кіламетр) і без прамога дапаўнення’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прачу́хаю прачу́хаем
2-я ас. прачу́хаеш прачу́хаеце
3-я ас. прачу́хае прачу́хаюць
Прошлы час
м. прачу́хаў прачу́халі
ж. прачу́хала
н. прачу́хала
Загадны лад
2-я ас. прачу́хай прачу́хайце
Дзеепрыслоўе
прош. час прачу́хаўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)