прахо́пліваць гл. прахапіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

прахо́пліваць

дзеяслоў, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. прахо́плівае прахо́пліваюць
Прошлы час
м. прахо́пліваў прахо́плівалі
ж. прахо́плівала
н. прахо́плівала

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прахо́пліваць несов., разг., см. прахапля́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прахо́пліваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да прахапіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прахапі́ць, 1 і 2 ас. не ўжыв., -о́піць; -о́плены; зак., каго-што (разм.).

Пра вецер, холад і пад.: пранізаць наскрозь.

Яго прахапіла ветрам.

|| незак. прахо́пліваць, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

прохва́тывать несов.

1. (пронизывать, пробирать) разг. прайма́ць, прабіра́ць;

2. (наносить глубокую, сквозную рану) прост. прайма́ць, прабіва́ць, праціна́ць;

3. безл. (о поносе), прост. прайма́ць;

4. перен. (критиковать), прост. прахо́пліваць, прахва́тваць, прабіра́ць; см. прохвати́ть;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)