назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| праслаўле́ння | |
| праслаўле́нню | |
| праслаўле́ннем | |
| праслаўле́нні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| праслаўле́ння | |
| праслаўле́нню | |
| праслаўле́ннем | |
| праслаўле́нні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прасла́віцца, -ла́ўлюся, -ла́вішся, -ла́віцца;
Стаць вядомым, славутым.
||
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
прасла́віць, -ла́ўлю, -ла́віш, -ла́віць; -ла́ўлены;
Зрабіць вядомым, славутым.
||
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
самавыхвале́нне, -я,
Усхваленне,
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
самаўсхвале́нне, -я,
Усхваленне,
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
самапраслаўле́нне, ‑я,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
апафео́з, -у,
1.
2. Урачыстая, заключная масавая сцэна некаторых тэатральных спектакляў (
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
усхвале́нне, ‑я,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)