пракаўтну́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пракаўтну́ |
пракаўтнё́м |
| 2-я ас. |
пракаўтне́ш |
пракаўтняце́ |
| 3-я ас. |
пракаўтне́ |
пракаўтну́ць |
| Прошлы час |
| м. |
пракаўтну́ў |
пракаўтну́лі |
| ж. |
пракаўтну́ла |
| н. |
пракаўтну́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пракаўтні́ |
пракаўтні́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
пракаўтну́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
пракаўтну́ць сов., обл. проглоти́ть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пракаўтну́ць, ‑ну, ‑неш, ‑не; ‑нём, ‑няце; зак., каго-што.
Абл. Праглынуць. О, які смачны быў той крупнік! Сабастыян зараз успомніў і аж сліну пракаўтнуў. Сабаленка. Іван Сямёнавіч падышоў да магілы, намерыўся нешта сказаць, але не змог. Толькі пракаўтнуў даўкі камяк у горле і яшчэ ніжэй апусціў сівую галаву. Курто.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
глынуць, глытнуць, праглынуць; лыкнуць, каўтануць, каўтнуць, пракаўтнуць (разм.)
Слоўнік сінонімаў і блізказначных слоў, 2-е выданне (М. Клышка, правапіс да 2008 г.)