пракаўтну́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. пракаўтну́ пракаўтнё́м
2-я ас. пракаўтне́ш пракаўтняце́
3-я ас. пракаўтне́ пракаўтну́ць
Прошлы час
м. пракаўтну́ў пракаўтну́лі
ж. пракаўтну́ла
н. пракаўтну́ла
Загадны лад
2-я ас. пракаўтні́ пракаўтні́це
Дзеепрыслоўе
прош. час пракаўтну́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)