перапрацо́ўка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. перапрацо́ўка перапрацо́ўкі
Р. перапрацо́ўкі перапрацо́вак
Д. перапрацо́ўцы перапрацо́ўкам
В. перапрацо́ўку перапрацо́ўкі
Т. перапрацо́ўкай
перапрацо́ўкаю		 перапрацо́ўкамі
М. перапрацо́ўцы перапрацо́ўках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

га́за, -ы, ж.

Гаручая вадкасць, якая атрымліваецца пры перапрацоўцы нафты.

|| прым. га́завы, -ая, -ае.

Газавая бочка.

Газавая лямпа.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

вуглепрамысло́васць, ‑і, ж.

Прамысловасць па здабычы і перапрацоўцы каменнага вугалю.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

грыбава́р, ‑а, м.

Спецыяліст па перапрацоўцы грыбоў, які працуе ў грыбаварні.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

васкабо́йня, ‑і, ж.

Завод, майстэрня па вырабу воску і яго перапрацоўцы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

коксахі́мія, ‑і, ж.

Вытворчасці заснаваная на перапрацоўцы каменнага вугалю шляхам каксавання.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

птушкакамбіна́т, ‑а, М ‑наце, м.

Прамысловае прадпрыемства па апрацоўцы і перапрацоўцы прадуктаў птушкагадоўлі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кру́пка, -і, ДМ -пцы, мн. -і, -пак, ж.

1. зб. Здробненае ачышчанае ад шалупіння зерне пшаніцы як прамежкавы прадукт пры перапрацоўцы яе ў гатунковую муку.

2. зб. Тое, што і крупы (у 2 знач.); крупкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

фларыдзі́н, ‑у, м.

Гліна з прымессю вокісу кальцыю, магнію, шчолачы, якую выкарыстоўваюць пры ачышчэнні нафтапрадуктаў і перапрацоўцы тлушчаў.

[Ад геагр. назвы.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

тамасшла́к, ‑у, м.

Шлак, які ўтвараецца пры спецыяльнай перапрацоўцы чыгуну ў сталь, змяшчае фосфар і таму выкарыстоўваецца як угнаенне, асабліва на кіслых глебах.

[Ад уласн. імя і слова «шлак».]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)