пастухо́ўскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
пастухо́ўскі |
пастухо́ўская |
пастухо́ўскае |
пастухо́ўскія |
| Р. |
пастухо́ўскага |
пастухо́ўскай
пастухо́ўскае |
пастухо́ўскага |
пастухо́ўскіх |
| Д. |
пастухо́ўскаму |
пастухо́ўскай |
пастухо́ўскаму |
пастухо́ўскім |
| В. |
пастухо́ўскі (неадуш.)
пастухо́ўскага (адуш.) |
пастухо́ўскую |
пастухо́ўскае |
пастухо́ўскія (неадуш.)
пастухо́ўскіх (адуш.) |
| Т. |
пастухо́ўскім |
пастухо́ўскай
пастухо́ўскаю |
пастухо́ўскім |
пастухо́ўскімі |
| М. |
пастухо́ўскім |
пастухо́ўскай |
пастухо́ўскім |
пастухо́ўскіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Плашч ’лёгкае паліто пераважна з непрамакальнай тканіны’ (ТСБМ, Сл. ПЗБ, Сцяшк. Сл.). Укр., рус. плащ, польск. płaszcz, н.- і в.-луж. płasć, чэш., славац. plášť, славен. plášč, серб.-харв. пла̑шт, харв. чак. plašć, макед. плашт, балг. плашт(ът), ст.-слав. плащь ’плашч’. Прасл. *plaščь не зусім яснага паходжання. Праабражэнскі (2, 70), Брукнер (420) звязваюць гэтую лексему з плат; больш імаверна суадносіць з плоскі, пла́скі (гл.) (Ільінскі, ИОРЯС, 20, 3, 113; Міклашыч, 248; Фасмер, 3, 277; Бязлай, 3, 49). Банькоўскі (2, 618) звязвае з прасл. *plast‑ъ > пласт (гл.), да якога далучаўся суф. *‑jь > *plastjь ’пастухоўская апанча, густа сплеценая з пасмаў воўны’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)