падруча́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. падруча́юся падруча́емся
2-я ас. падруча́ешся падруча́ецеся
3-я ас. падруча́ецца падруча́юцца
Прошлы час
м. падруча́ўся падруча́ліся
ж. падруча́лася
н. падруча́лася
Загадны лад
2-я ас. падруча́йся падруча́йцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час падруча́ючыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

падруча́цца несов., разг.

1. подряжа́ться;

2. бра́ться, вызыва́ться

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

падруча́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца.

Незак. да падручыцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падручы́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. падручу́ся падру́чымся
2-я ас. падру́чышся падру́чыцеся
3-я ас. падру́чыцца падру́чацца
Прошлы час
м. падручы́ўся падручы́ліся
ж. падручы́лася
н. падручы́лася
Загадны лад
2-я ас. падручы́ся падручы́цеся
Дзеепрыслоўе
прош. час падручы́ўшыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Падручы́цца ’даць згоду зрабіць што-н., узяцца за якую-н. работу для каго-н’ (ТСБМ, Сл. ПЗБ, Жд. 2), падруча́цца ’дамаўляцца, наймацца’ (ТС). Да рука́, зару́ка (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)