падказа́ць, -кажу́, -ка́жаш, -ка́жа; -кажы́; -ка́заны; зак., што каму і без дап.
1. Шапнуць або паказаць незаўважна каму-н. тое, што той павінен адказаць.
П. адказ.
2. перан. Навесці на думку, дапамагчы прыйсці да рашэння.
Праверка падказала правільнае рашэнне.
Падкажыце, што нам тут рабіць (парайце; разм.).
|| незак. падка́зваць, -аю, -аеш, -ае.
|| наз. падка́званне, -я, н., падка́з, -у, м. і падка́зка, -і, ДМ -зцы, мн. -і, -зак, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
падказа́ць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
падкажу́ |
падка́жам |
| 2-я ас. |
падка́жаш |
падка́жаце |
| 3-я ас. |
падка́жа |
падка́жуць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
падказа́ў |
падказа́лі |
| ж. |
падказа́ла |
| н. |
падказа́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
падкажы́ |
падкажы́це |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
падказа́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
падказа́ць сов.
1. подсказа́ть;
2. разг. (сделать донос) донести́
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
падказа́ць, ‑кажу, ‑кажаш, ‑кажа; зак., што, з дадан. сказам і без дап.
1. Ціхенька, шэптам сказаць каму‑н. тое, што той павінен адказаць, вымавіць. Падказаць адказ. □ Пеця — хлопчык неблагі. Не скнара, не забіяка. Як трэба, дык і падкажа на ўроку. Хомчанка. // Дапамагчы ўспомніць, сказаць, напісаць. Лукаш .. стаў бліжэй да стала, нахіліўся да старшыні, каб падказаць яму, што напісаць у паперцы да Навікоўскага сельсавета. Галавач. [Дзед Талаш:] — [Букрэй] гаварыў, што да нас будуць прыставаць і нашы ворагі... Як ён іх называў, забыўся. — Правакатары, — падказалі дзеду. Колас.
2. Дапамагчы прыйсці да рашэння, навесці на думку. Падказаць выйсце. Падказаць, што рабіць. □ Сама прырода падказала палешуку шляхі да нястомнай дзейнасці. Сачанка. [Васіль і Ганна] пабачыліся праз тры дні — пабачыліся, хоць угавору не было: проста падказала пачуццё. Мележ.
3. Разм. Выдаць каго‑, што‑н.; данесці. Неўзабаве давялося спаткаць коннікаў: ім хтосьці выразна падказаў, дзе хаваюцца коні. Чорны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
подсказа́ть сов., прям., перен. падказа́ць;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
падка́зваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да падказаць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
падка́заны, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад падказаць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
празры́сты, -ая, -ае.
1. Які прасвечваецца, прапускае праз сябе святло.
Празрыстая вадкасць.
Празрыстая тканіна (вельмі тонкая).
2. перан. Яўны, які лёгка зразумець.
П. намёк.
Празрыста (прысл.) падказаць.
|| наз. празры́стасць, -і, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
падка́звацца, ‑аецца; незак.
Зал. да падказваць (гл. падказаць у 1, 2 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
шапярну́ць
‘шапнуць, падказаць цішком што-небудзь і без прамога дапаўнення’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
шапярну́ |
шапярнё́м |
| 2-я ас. |
шапярне́ш |
шаперняце́ |
| 3-я ас. |
шапярне́ |
шапярну́ць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
шапярну́ў |
шапярну́лі |
| ж. |
шапярну́ла |
| н. |
шапярну́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
шапярні́ |
шапярні́це |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
шапярну́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)