падагры́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
падагры́чны |
падагры́чная |
падагры́чнае |
падагры́чныя |
| Р. |
падагры́чнага |
падагры́чнай
падагры́чнае |
падагры́чнага |
падагры́чных |
| Д. |
падагры́чнаму |
падагры́чнай |
падагры́чнаму |
падагры́чным |
| В. |
падагры́чны (неадуш.)
падагры́чнага (адуш.) |
падагры́чную |
падагры́чнае |
падагры́чныя (неадуш.)
падагры́чных (адуш.) |
| Т. |
падагры́чным |
падагры́чнай
падагры́чнаю |
падагры́чным |
падагры́чнымі |
| М. |
падагры́чным |
падагры́чнай |
падагры́чным |
падагры́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
падагры́чны подагри́ческий
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
падагры́чны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да падагры, падагрыка. Падагрычны хворы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пада́гра, -ы, ж.
Хвароба суставаў і тканак, якая выклікаецца парушэннем абмену рэчываў у арганізме.
|| прым. падагры́чны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
подагри́ческий падагры́чны;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)