неціка́вы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
неціка́вы |
неціка́вая |
неціка́вае |
неціка́выя |
| Р. |
неціка́вага |
неціка́вай неціка́вае |
неціка́вага |
неціка́вых |
| Д. |
неціка́ваму |
неціка́вай |
неціка́ваму |
неціка́вым |
| В. |
неціка́вы (неадуш.) неціка́вага (адуш.) |
неціка́вую |
неціка́вае |
неціка́выя (неадуш.) неціка́вых (адуш.) |
| Т. |
неціка́вым |
неціка́вай неціка́ваю |
неціка́вым |
неціка́вымі |
| М. |
неціка́вым |
неціка́вай |
неціка́вым |
неціка́вых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
неціка́вы
1. неинтере́сный; (такой, который не увлекает — ещё) незанима́тельный; (не вызывающий любопытства — ещё) нелюбопы́тный;
н. субясе́днік — неинтере́сный собесе́дник;
~вая апо́весць — неинтере́сная (незанима́тельная) по́весть;
2. разг. (не очень хороший) нева́жный;
н. сёлета ўраджа́й — нева́жный в э́том году́ урожа́й
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
неціка́вы, ‑ая, ‑ае.
1. Які не выклікае цікавасці. Нецікавы кінафільм. □ — А ўсё ж нецікавая нам работа выпала, — праз нейкі час скардзіўся.. [Міхась], касавурачыся на Васіля. Якімовіч.
2. Разм. Непрыгожы. Са старою паняй жыла адзіная дачка, якую з-за ваеннага ліхалецця і нецікавага выгляду не ўдалося выдаць замуж. Брыль.
3. Разм. Не зусім добры; пасрэдны. Нарада пакінула нецікавае ўражанне... Гартны. [Бабка] проста думае свае старэчыя думкі, сухія, як і сама старасць, простыя, як і ўсё жыццё яе, нецікавыя, як і яе доля. Колас.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Нецікавы ’нецікавы; слабы, малавартасны (ужываецца з назоўнікамі, якія абазначаюць назвы сельскагаспадарчых гароднінных культур або назвы хатніх жывёл)’ (Янк. 1), ’непрыгожы’ (Сл. ПЗБ), ’не вельмі добры; непрацаздольны’ (Мат. Гом.), ’неахайны, неакуратны’ (Ян.), ’з аслабленымі разумовымі здольнасцямі’ (ТС), нецікавая трава ’непрыгодная на корм’ (Жд. 1). Гл. ці́кавы (у розных значэннях).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
беззмясто́ўны, -ая, -ае.
Бедны думкамі, нецікавы.
Б. артыкул.
|| наз. беззмясто́ўнасць, -і, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
неинтере́сный неціка́вы;
неинтере́сный собесе́дник неціка́вы субясе́днік.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
безынтере́сный неціка́вы.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
незанима́тельный незайма́льны, неціка́вы.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
малоинтере́сный малаціка́вы, неціка́вы.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
беззмясто́ўны, ‑ая, ‑ае.
Бедны думкамі, нецікавы. Беззмястоўны твор.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)