нелюдзі́мка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. нелюдзі́мка нелюдзі́мкі
Р. нелюдзі́мкі нелюдзі́мак
Д. нелюдзі́мцы нелюдзі́мкам
В. нелюдзі́мку нелюдзі́мак
Т. нелюдзі́мкай
нелюдзі́мкаю		 нелюдзі́мкамі
М. нелюдзі́мцы нелюдзі́мках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

нелюдзі́мка ж. нелюди́мка

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

нелюдзі́мка, ‑і, ДМ ‑мцы; Р мн. ‑мак; ж.

Жан. да нелюдзім (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нелюдзі́м, -а, мн. -ы, -аў, м.

1. Нелюдзімы чалавек.

2. мн. Вылюдкі, ворагі, звяры.

|| ж. нелюдзі́мка, -і, ДМ -мцы, мн. -і, -мак (да 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

Су́настка ’ручка ў набіліцах’ (пух., З нар. сл.), ’палачка для падтрымання набілак’ (Шат.), сюды ж, відаць, і лаянк. ’нелюдзімка’ (Адм.). Этымалагічна тое, што і снасць (гл.), але з іншым словаўтваральным афармленнем: прыст. су- і суф. ‑к‑.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

нелюди́мка ж. нелюдзі́мка, -кі ж., не́людзень, -дня м.; дзіклі́вая, -вай ж.; сугне́й, -не́я м.; мармо́ль, -ля м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)