наканава́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. наканава́ны наканава́ная наканава́нае наканава́ныя
Р. наканава́нага наканава́най
наканава́нае		 наканава́нага наканава́ных
Д. наканава́наму наканава́най наканава́наму наканава́ным
В. наканава́ны (неадуш.)
наканава́нага (адуш.)		 наканава́ную наканава́нае наканава́ныя (неадуш.)
наканава́ных (адуш.)
Т. наканава́ным наканава́най
наканава́наю		 наканава́ным наканава́нымі
М. наканава́ным наканава́най наканава́ным наканава́ных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

наканава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. наканава́ны наканава́ная наканава́нае наканава́ныя
Р. наканава́нага наканава́най
наканава́нае		 наканава́нага наканава́ных
Д. наканава́наму наканава́най наканава́наму наканава́ным
В. наканава́ны (неадуш.)
наканава́нага (адуш.)		 наканава́ную наканава́нае наканава́ныя (неадуш.)
наканава́ных (адуш.)
Т. наканава́ным наканава́най
наканава́наю		 наканава́ным наканава́нымі
М. наканава́ным наканава́най наканава́ным наканава́ных

Кароткая форма: наканава́на.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

наканава́ны разг. суждённый, предопределённый, роково́й, предначе́ртанный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

наканава́ны і накано́ваны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад наканаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

фата́льны, -ая, -ае.

Быццам прызначаны лёсам; непазбежны, наканаваны.

Ф. збег акалічнасцей.

Фатальнае супадзенне.

|| наз. фата́льнасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

накано́ваны,

гл. наканаваны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

предопределённый прадвы́значаны; вы́значаны (напе́рад); абумо́ўлены; наканава́ны;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Канава́ць ’вызначаць’, канаванне ’вызначэнне лёсу’, наканаваны ’загадзя вызначаны’ (Нас.). Утворана ад кон ’вызначэнне лёсу’, ’чарга’, якое з’яўляецца прасл. konъ > (гл. Трубачоў, Эт. сл., 10, 195–196).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

предначе́ртанный высок.

1. прадвы́значаны; вы́значаны (напе́рад); прадпі́саны; ука́заны;

2. наканава́ны; см. предначерта́ть;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

роково́й

1. уст. фата́льны, наканава́ны, су́джаны; ракавы́;

2. (гибельный) пагі́бельны;

роково́й исхо́д боле́зни пагі́бельны вы́нік (кане́ц) хваро́бы.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)