мядзве́дзіца, -ы, мн. -ы, -дзіц, ж.

Самка мядзведзя.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

Мядзве́дзіца

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Мядзве́дзіца
Р. Мядзве́дзіцы
Д. Мядзве́дзіцы
В. Мядзве́дзіцу
Т. Мядзве́дзіцай
Мядзве́дзіцаю
М. Мядзве́дзіцы

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

мядзве́дзіца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. мядзве́дзіца мядзве́дзіцы
Р. мядзве́дзіцы мядзве́дзіц
Д. мядзве́дзіцы мядзве́дзіцам
В. мядзве́дзіцу мядзве́дзіц
Т. мядзве́дзіцай
мядзве́дзіцаю
мядзве́дзіцамі
М. мядзве́дзіцы мядзве́дзіцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

мядзве́дзіца ж. медве́дица;

Вялі́кая Мядзве́дзіцаастр. Больша́я Медве́дица;

Мала́я Мядзве́дзіцаастр. Ма́лая Медве́дица

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

мядзве́дзіца, ‑ы, ж.

Самка мядзведзя.

•••

Вялікая Мядзведзіца; Малая Мядзведзіца — сузор’і Паўночнага паўшар’я, кожнае з якіх складаецца з сямі зорак і мае форму каўша.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мядзве́дзіха, -і, мн. -і, -дзіх, ж. (разм.).

Тое, што і мядзведзіца.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

медве́дица мядзве́дзіца, -цы ж., разг. мядзве́дзіха, -хі ж.;

Больша́я Медве́дица астр. Вялі́кая Мядзве́дзіца, разг. Вялі́кі Воз;

Мала́я Медве́дица астр. Мала́я Мядзве́дзіца, разг. Малы́ Воз.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

мядзве́дзіха, ‑і, ДМ ‑дзісе, ж.

Разм. Тое, што і мядзведзіца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Ко́ўшык ’Малая ’Мядзведзіца’ (Мат. Гом.). Да коўш (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

прагры́зці, ‑грызу, ‑грызеш, ‑грызе; пр. прагрыз, ‑ла; заг. прагрызі; зак., што.

1. Грызучы, зрабіць дзірку. Мядзведзіца прагрызла ўначы драўляную падлогу, зрабіла падкоп і ўцякла ў пушчу. В. Вольскі.

2. і без дап. Грызці некаторы час.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)