мо́лча нареч. мо́ўчкі;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

маўчко́м нареч. мо́лча, молчко́м

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

мо́ўчкі нареч. мо́лча; молчко́м

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

втихомо́лку нареч., разг. цішко́м; (молча) мо́ўчкі.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

перамаўча́ць сов., разг. (перенести молча) перемолча́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Моўча ’ціха’ (Нас., Растарг., ТС). З рус. молча ’тс’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

раска́з, -зу м. расска́з; повествова́ние ср.;

усе́ мо́ўчкі слу́халі яго́ р. — все мо́лча слу́шали его́ расска́з (повествова́ние)

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

снести́​II сов. зне́сці, перане́сці; (стерпеть) сцярпе́ць;

снести́ оби́ду зне́сці (сцярпе́ць) кры́ўду;

мо́лча снести́ оскорбле́ние мо́ўчкі зне́сці (сцярпе́ць) знява́гу.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

не́йкі мест. неопр., м.

1. (неизвестно какой) како́й-то; (в сочетании с фамилией — ещё) не́кто;

жыў там н. лясні́к — жил там како́й-то лесни́к;

н. Івано́ў — не́кто Ивано́в;

2. (точно не определённый) како́й-то, не́кий, не́который;

н. час сябры́ ішлі́ мо́ўчкі — како́е-то вре́мя друзья́ шли мо́лча;

3. (при сравнении со свойствами чего-л.) како́й-то;

гэ́та н. звер, а не чалаве́к — э́то како́й-то зверь, а не челове́к;

◊ ~кім чы́нам — каки́м-то о́бразом

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

шум

1. шум, род. шу́му м.; (громкий разговор) го́ман, -ну м.; (крик) крык, род. кры́ку м.;

шум шаго́в шум кро́каў;

лесно́й шум шум (го́ман) ле́су, лясны́ шум (го́ман);

слы́шался шум голосо́в быў чу́тны го́ман галасо́ў;

по́дняли шум паднялі́ крык;

без шу́ма бясшу́мна, без шу́му, (беззвучно) бязгу́чна, (тихо) ці́ха, (молча) мо́ўчкі;

зву́ки и шу́мы гу́кі і шу́мы;

шу́мы в се́рдце шу́мы ў сэ́рцы;

2. (оживлённое возбуждение) шум, род. шу́му м.;

◊

мно́го шу́ма из ничего́ посл. мно́га шу́му з нічо́га;

наде́лать шу́му, подня́ть шум нарабі́ць шу́му;

а́дский шум страшэ́нны шум;

шум и гам крык і го́ман.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)