1. Тое, што і могілкі.
2. Старажытныя могілкі.
3. Месца захавання радыеактыўных адыходаў (
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
1. Тое, што і могілкі.
2. Старажытныя могілкі.
3. Месца захавання радыеактыўных адыходаў (
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| мо́гільнікі | ||
| мо́гільніка | мо́гільнікаў | |
| мо́гільніку | мо́гільнікам | |
| мо́гільнікі | ||
| мо́гільнікам | мо́гільнікамі | |
| мо́гільніку | мо́гільніках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
1. кла́дбище
2.
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
1. Тое, што і могілкі.
2. Старажытныя могілкі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
скотомоги́льник
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
магі́льнік
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
моги́льник
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
паго́ст, ‑а,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
некро́паль, ‑я,
1. У краінах Старажытнага Усходу і антычным свеце — вялікі
2. Могілкі, на якіх пахаваны славутыя людзі.
[Ад грэч. nekrós — мёртвы і pólis — горад.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
кла́дбище
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)