ля́снуць, -ну, -неш, -не; -ні; зак.
1. гл. ляскаць.
2. каго і па чым. Ударыць рукой па твары, целе.
Л. па плячах.
3. (1 і 2 ас. не ўжыв.), перан. Прапасці марна, згінуць (разм.).
Усё нажытае раптам ляснула.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ля́снуць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
ля́сну |
ля́снем |
| 2-я ас. |
ля́снеш |
ля́снеце |
| 3-я ас. |
ля́сне |
ля́снуць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
ля́снуў |
ля́снулі |
| ж. |
ля́снула |
| н. |
ля́снула |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
ля́сні |
ля́сніце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
ля́снуўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
ля́снуць сов.
1. (железом и т.п.) ля́згнуть;
2. хло́пнуть; (кнутом — ещё) щёлкнуть;
3. (зубами) щёлкнуть, ля́згнуть;
4. разг. (ударить) хлестну́ть;
5. перен., разг. (пропасть зря) у́хнуть;
ля́снулі мае́ гро́шы — у́хнули мои́ де́нежки
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ля́снуць, ‑ну, ‑неш, ‑не; зак.
1. Аднакр. да ляскаць.
2. каго і па чым. Нанесці ўдар рукой па твары, целе. Ступіўшы крок наперад, Лена раптам штосілы ляснула Віктара па шчацэ. Ваданосаў.
3. перан. Разм. Прапасці марна; загінуць, згінуць. [Рахункавод:] — Дарэмная праца — усё пойдзе ў кастрыцу.. Столькі дабра і працы ляснула! Столькі надзей! Васілевіч. Дарма немцы спраўлялі ўрачыстасць.. Чыгуначны мост .. зноў узляцеў у паветра. Ды так, што ляснуў цэлы эшалон з жывой сілай і ўзбраеннем. Сабаленка. — Скора [зімняя] дарога зусім лясне, калі мароз не падхопіцца, — зазначыў Андрэй. Чарнышэвіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ля́скаць, -аю, -аеш, -ае; незак.
1. Утвараць ляск чым-н. жалезным.
Л. клямкай.
2. Пляскаць у далоні (разм.).
3. Утвараць адрывістыя гукі пугай.
◊
Зубамі ляскаць —
1) адчуваць моцны голад, недаядаць, галадаць;
2) дрыжаць, калаціцца ад холаду, страху і пад.
|| аднакр. ля́снуць, -ну, -неш, -не; -ні.
|| наз. ля́сканне, -я, н. і ля́скат, -у, М -каце, м.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
лязгнуть сов. ля́снуць; бра́знуць.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ля́скнуть сов., прост. ля́снуць.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
заля́скаць, ‑ае; зак.
Пачаць ляскаць. // Ляснуць, праляскаць. Чалавек, адчуўшы небяспеку, кінуўся да стажка. Чуваць было, як там ён заляскаў затворам вінтоўкі. Федасеенка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
лясь, выкл. у знач. вык.
Разм. Ужываецца ў значэнні дзеяслова ляскаць, ляснуць. Лясь, лясь... Гэта рыдлёўка дзяўбе жвір, дзяўбе каменне, падкідае яго ўгору з ямы. Пташнікаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ля́пнуть сов., прост., в разн. знач. ля́пнуць; (ударить — ещё) пля́снуць, ля́снуць;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)